Etap 26 Słupsk - Sławno

Słupsk (0,0 km) – Zębowo (7,1 km) – Redęcin (7,8 km) – Gać (9,8 km) – Gać Leśna (12,2 km) – Pałowo (14,7 km) – Nosalin (17,1 km) – Staniewice (19,4 km) – Sławsko (23,7 km) – Sławno (31,7 km) 
 
PAŃSTWO: Polska                  
WOJEWÓDZTWO: pomorskie, zachodniopomorskie
POWIAT: słupski, sławieński 
DIECEZJA: koszalińsko-kołobrzeska
 
Zmiłuj się nade mną, Panie, bom słaby;
ulecz mnie, Panie, bo kości moje strwożone. (Ps 6,3)
 
Stary „trakt szczeciński”, wzdłuż którego częściowo wiedzie Pomorska Droga Św. Jakuba, służył niegdyś kupcom oraz orszakom książęcym zmierzającym ze Słupska do Szczecina i z powrotem. Dziś, wędrując pośród pól i lasów Pomorza, wkraczamy na teren Pomorza Zachodniego.

TRASA

Wyruszamy spod kościoła św. Jacka przy ul. Dominikańskiej (0,0 km). Skręcamy w prawo w ul. Mikołajską i obok kościoła NMP z XIII w. kierujemy się w stronę ul. Łukaszewicza i Murarskiej oraz Nowej Bramy. Za wiaduktem w ciągu ul. Tuwima (1,5 km) wchodzimy w ul. Szczecińską, którą wychodzimy z miasta. Na rondzie Stefana Kisielewskiego (3,5 km) idziemy prosto i dalej, przed salonem samochodowym Toyoty, skręcamy w prawo, w polną drogę będącą również oznakowanym szlakiem rowerowym. Idąc przez pola i zwarty obszar leśny, dochodzimy ostatecznie do Zębowa (7,1 km). Za wsią kierujemy się w stronę niewielkiej osady Redęcin (7,8 km), gdzie skręcamy w lewo, w drogę powiatową do Swołowa. Niecałe dwa kilometry dalej mijamy wieś Gać (9,8 km), dawną osadę należącą przez ponad 400 lat do pomorskiej rodziny szlacheckiej von Belowów. We wsi zachował się dwór częściowo zbudowany w technologii szkieletowej (ryglowej), należący do rodu von Below. Nieco dalej na północ znajduje się niezwykle interesu- jąca wieś – Swołowo, w której zachowały się elementy średniowiecznego założenia oraz obiekty budownictwa szkieletowego z XIX w. Ze Swołowa wychodzimy polną drogą, wzdłuż linii średniego napięcia, w kierunku osiedla Gać Leśna (12,2 km). Znajduje się tutaj rekonstrukcja dawnego dworu z przełomu XVIII i XIX w. Zaraz za wsią, po minięciu widocznego lądowiska samolotowego (400 m długości i 50 m szerokości pasa startowego), wchodzimy do wsi Pałowo (14,7 km), przekraczając tym samym granicę województwa zachodniopomorskiego. Wiejski kościół pw. Wniebowzięcia NMP pochodzi z XIX w. i posiada ciekawą bryłę z dość unikatową boczną wieżą od strony południowej. Nową gminną drogą asfaltową docieramy do Nosalina (17,1 km), wsi chłopskiej z XV w. o typowym dla okresu średniowiecza kształcie owalnicy. Na skrzyżowaniu idziemy dalej prosto, a następnie łukiem na północny zachód. Po przejściu przez most na Wieprzy docieramy do Staniewic (19,4 km). Na skrzyżowaniu w centrum Staniewic skręcamy w lewo i kierujemy się drogą powiatową w kierunku Sławna. Po około 4 km wchodzimy do Sławska (23,7 km), dawnego grodu i komandorii joannickiej. Ze Sławska wychodzimy główną asfaltową szosą i wchodzimy do Sławna (28,7 km). Ulicami: 1 Pułku Ułanów, Marii Curie-Skłodowskiej, Jedności Narodowej, Pocztową i Kościelną docieramy do kościoła św. Antoniego Padewskiego (31,7 km), gdzie kończymy etap.

 

PRZYSTANKI NA TRASIE

Zębowo

Stara wieś, której początki sięgają wczesnego średniowiecza. Malowniczo położona na dawnym „trakcie szczecińskim”, na odcinku zwanym Drogą Książęcą (Słupsk – Zębowo – Gać – Swołowo – Starkowo). Najcenniejszym obiektem historycznym we wsi jest XV-wieczny kościół filialny pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych. Położony jest w północnej części wsi, przy bocznej drodze prowadzącej do wsi Dzięcioły. Świątynia została zbudowana z cegły, na planie prostokąta z charakterystyczną masywną wieżą od strony zachodniej. Prawdziwą ozdobą kościoła jest jego wschodni szczyt z ostrołukowymi kołowymi blendami (elementami przypominającymi zaślepione okna), niestety dość mocno zniszczony.
Wyposażenie kościoła (ołtarz główny, ambona, empora oraz tablice nagrobne) pochodzi z okresu późnego baroku (poł. XVIII w.). Uwagę zwraca również średniowieczna kropielnica wydrążona w kamieniu i stojąca w kruchcie wieży.

Swołowo

Niezwykłe miejsce i jedna z najciekawszych historycznie wsi na całym Pomorzu, która została uznana za Europejską  Wieś Dziedzictwa Kulturowego i stała się nieformalną stolicą tzw. krainy w kratę. Wokół owalnicy ze stawem i gotyckim kościołem rozlokowane są koncentrycznie parcele z 15 gospodarstwami. Większość budynków ma ponad 150 lat i reprezentuje charakterystyczną dla Pomorza architekturę szkieletową (ryglową), zwaną również „w kratę”.
Kościół filialny pw. Wniebowzięcia NMP pochodzi z końca XIV w. i posiada zachowane elementy gotyckie. Wybudowany został przez joannitów, którzy w tym czasie byli właścicielamiokolicznych ziem. We wnętrzu na uwagę zasługuje drewnianyprospekt organowy oraz empory. We wsi znajduje się ponad sto zabytkowych budynków, w tym kilka zagród z tzw. domami bramnymi (z przejazdem na podwórze). Szczególnie cenne są zagrody nr 8 i 18. Są one przykładem
budownictwa szkieletowego typowego dla bogatych rodów chłopskich w tym rejonie Pomorza. Część budynków tworzy obecnie filię Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku.

 

Staniewice

Sporej wielkości wieś o charakterze ulicówki, której rodowód sięga średniowiecza i jest związany z XIII-wieczną kolonizacją niemiecką na tych terenach. W XIV i XV w. stanowiła własność zakonu norbertanek ze Słupska. Najcenniejszym obiektem jest XVIII-wieczny kościół ryglowy pw. św. Michała Archanioła z gotycką masywną wieżą murowaną, pochodzącą z wcześniejszej, zniszczonej podczas pożaru, świątyni. Wewnątrz bardzo ładny malowany strop drewniany oraz barokowe kute klamki w drzwiach z poł. XVIII w.

Sławsko

Aż trudno uwierzyć, że ta niewielka wieś położona w dolinie Wieprzy, około 5 km od Sławna, była niegdyś znana szeroko poza granicami Księstwa Pomorskiego. Na początku XIII w. była tu bowiem jedna z pięciu najważniejszych komandorii zakonu joannitów we wschodniej Europie. Wcześniej (w IX w.) w pobliżu, nad rzeką, znajdowały się grodziska pierścieniowe, których wyraźne ślady są widoczne do dziś. To Sławsko dało początek późniejszej osadzie Sławno, w przyszłości ważnemu ośrodkowi kulturowemu Księstwa Słupskiego. Gotycki kościół pw. śś. Piotra i Pawła pochodzi z XIV w. i położony jest na wzgórzu w samym centrum wsi. Jego charakterystyczna ceglana wieża dominuje w krajobrazie, a wnętrze kryje ciekawe polichromie na sklepieniach oraz oryginalne fragmenty gotyckiej posadzki, układanej według tradycyjnych joannickich wzorów (strzałki, kwadraty i nieregularne formy).

 

 

 

Uwagi oraz sugestie

DO GÓRY