Etap 13 Nowy Dwór Gdański - Niedźwiedzica

Nowy Dwór Gdański (0,0 km) – Tuja (7,2 km) – Lubieszewo (9,4 km) – Ostaszewo (12,1 km) – Nowa Kościelnica (16,1 km) – Niedźwiedzica (18,9 km)
 
PAŃSTWO: Polska              
WOJEWÓDZTWO: pomorskie
POWIAT: nowodworski        
DIECEZJA: elbląska 
 
Ale Ty, Panie, jesteś Bogiem miłosiernym i łaskawym,
nieskorym do gniewu, bardzo łagodnym i wiernym.
Zwróć się ku mnie i zmiłuj się nade mną; udziel Twej siły 
słudze swojemu i ocal syna swej służebnicy! (Ps 86,15-16)
 
TRASA
Z Nowego Dworu Gdańskiego (0,0 km) wychodzimy ulicami: Konopnickiej, Warszawską i Tczewską. Ostatnia z nich wyprowadza nas z miasta. Po minięciu miejskiej obwodnicy (w ciągu drogi krajowej nr 7) skręcamy w ul. Cmentarną (1,6 km), po czym groblą podążamy wzdłuż kanału na południe. Po około 5 km przechodzimy przez niewielki mostek na kanale i drogą powiatową kierujemy się do widocznej już z daleka wsi Tui (7,2 km). Zgodnie z oznakowaniem Pomorskiej Drogi Świętego Jakuba kierujemy się drogą powiatową na północny zachód i po niecałych 2 km dochodzimy do Lubieszewa (9,4 km), jednej z najładniejszych i najciekawszych pod względem architektury wsi żuławskich. Wychodzimy z Lubieszewa drogą powiatową, wzdłuż której cały czas towarzyszy nam linia kolejki wąskotorowej  (Żuławskiej Kolei Dojazdowej). Za niewielką osadą Lubiszynek Drugi droga łagodnym, ale długim łukiem skręca w prawo, a następnie w lewo i po kilkuset metrach wchodzi do wsi Ostaszewo (12,1 km) – typowej owalnicy z ruinami XIV-wiecznego kościoła, otoczonego cmentarzem, oraz z drugą neogotycką świątynią parafialną pw. św. Jana Chrzciciela. Za wsią skręcamy w prawo i mijając 
Piaskowiec, idziemy prosto do Nowej Kościelnicy (16,1 km). Już przy wejściu do wsi po prawej stronie znajduje się dobrze zachowany dom podcieniowy z poł. XVIII w. należący do menonickiej rodziny Wiebe. Tych charakterystycznych budynków we wsi jest więcej, a razem z zabytkową zabudową murowaną z początku XX w. tworzą ciekawy krajobraz kulturowy tej części 
tzw. Wielkich Żuław. Za Nową Kościelnicą przekraczamy drogę krajową nr 7 i wchodzimy do Niedźwiedzicy (18,2 km). Centralnym punktem wsi i jednocześnie miejscem zakończenia 
etapu jest gotycki kościół pw. św. Jakuba (18,9 km).
 
Trasa przez samo serce Żuław Wiślanych należy do najciekawszych (ze względów kulturowych) odcinków tej części Pomorskiej Drogi Świętego Jakuba. Liczne miejscowości do dziś noszą ślady kolonizacji holenderskich menonitów, a zabytkowe, często gotyckie kościoły nierzadko noszą tu wezwanie św. Jakuba. Rozległe tereny delty Wisły należą przy tym do najniżej położonych obszarów w Polsce, miejscami poniżej poziomu morza.
 
PRZYSTANKI NA TRASIE
 
Tuja
Wieś ze średniowiecznym rodowodem, wspominana w dokumentach już w 1318 r. Nie zachowało się jednak wiele informacji z tego okresu, a jedyną pozostałością czasów średniowiecznych jest okazały gotycki kościół pw. św. Jakuba, stojący w centralnej części wsi. Został on wzniesiony już w XIII w. jako świątynia filialna parafii św. Anny w Marynowach. Trzynawowy, ceglany korpus od wschodu zamknięty jest wielobocznym prezbiterium. 
Spośród wielu tego typu obiektów kościół wyróżnia się zachodnią wieżą, która została założona na planie ośmioboku z masywnymi przyporami w każdym z narożników. Ciekawym zabytkiem jest również barokowa sygnaturka na dachu prezbiterium wykonanaz kutego żelaza. Wnętrze świątyni wypełnia barokowe wyposażenie, z którego największe wrażenie robi ołtarz główny z XVII w. Namalowany jest tu patron kościoła – św. Jakub z charakterystycznymi muszlami pielgrzymimi na kapeluszu. Ołtarz zdobią również rzeźby św. Stefana, św. Pawła, św. 
Wawrzyńca i św. Franciszka Ksawerego. W wsi zachowały się także zagrody holenderskie z XIX w. i kilka zabytkowych domów z przełomu XIX i XX w.
 
Lubieszewo
Jedna z najstarszych wsi regionu, założona w połowie XIV w. na prawie chełmińskim przez Wernera von Orselna. Z tego samego okresu pochodzi również zachowany do dziś gotycki kościół parafialny pw. św. Elżbiety Węgierskiej. Charakterystyczna, masywna i kryta gontem wieża powstała nieco później – pod koniec XVI w. Jednonawowe wnętrze przykryte jest kolebkowym sklepieniem i wypełnione ciekawym, barokowym wyposażeniem. Prawie w całości 
pochodzi ono z przełomu XVII i XVIII w. Ołtarz główny z 1707 r. przedstawia św. Elżbietę Węgierską, patronkę świątyni. 
W bocznych ołtarzach natomiast widoczne są malarskie sceny biczowania Pana Jezusa, Ecce Homo, Adoracji Dzieciątka i Matki Bożej Szkaplerznej. Wyjątkowo przedstawia się obraz św. Barbary wkomponowany w żuławski pejzaż (widoczne są wieże kościołów w Tui, Lubieszewie, Orłowie i Nowym Dworze Gdańskim). Uwagę zwracają również ambona i kilka rzeźb, w tym późnogotyckie. We wsi zachowanych jest do dziś siedem zabytkowych drewnianych domów i dwa domy podcieniowe – charakterystyczne dla regionu Żuław Wiślanych. To również 
pozostałość kolonizacji holenderskiej z XVII i XVIII w.
 
INFORMACJE PRAKTYCZNE

 

Uwagi oraz sugestie

DO GÓRY