Etap 19 Sianowo - Lębork

Sianowo (0,0 km) – Staniszewo (1,5 km) – Strysza Buda (3,7 km)– Mirachowo (5,8 km) – Nowa Huta (8,3 km) – Głodnica (13,8 km)– Kobylasz (15,2 km) – Linia (17,2 km) – Zakrzewo (22,7 km) – Popowo (24,3 km) – Dziechno (26,5 km) – Lębork (35,6 km) 
 
PAŃSTWO: Polska            
WOJEWÓDZTWO: pomorskie                
POWIAT:  kartuski, wejherowski, lęborski             
DIECEZJA: pelplińska
 
Naucz mię, Panie, Twej drogi, bym postępował według 
Twojej prawdy; skłoń moje serce ku bojaźni 
Twojego imienia! (Ps 86,11)
 
Wędrówka wzdłuż doliny Łeby oraz terenami Kaszubskiego Parku Krajobrazowego należy do najpiękniejszych w tej części Pomorskiej Drogi Świętego Jakuba. To odcinek, w którym cenne 
walory przyrodnicze przeplatają się z dziedzictwem kulturowym Kaszubów. Dodatkowo to
właśnie tędy od lat wędrują pielgrzymi z lęborskiego sanktuariumśw. Jakuba do sianowskiej Królowej Kaszub.
 
TRASA
 
Wyruszamy spod sianowskiego Sanktuarium Matki Bożej Królowej Kaszub (0,0 km) i wspólnie z czerwonym Szlakiem Kaszubskim kierujemy się drogą gminną w kierunku Mirachowa. Po kilkuset metrach szlak pieszy PTTK skręca, trasa Pomorskiej Drogi Świętego Jakuba wiedzie dalej prosto i po 1,5 km dochodzi do Staniszewa (kaszub. Stajszewò) (1,5 km), sporej wsi na obrzeżach Kaszubskiego Parku Krajobrazowego. Około 5 km na południe znajduje się duży rezerwat Staniszewskie Błota. Kontynuujemy wędrówkę wzdłuż drogi gminnej krawędzią doliny Łeby, która wije się nieco niżej po lewej stronie. W Stryszej Budzie (kaszub. Strëszô Bùda) (3,7 km) 
przekraczamy rzekę niewielkim mostkiem i wychodzimy ze wsi pod górkę na przeciwległą krawędź doliny. Tuż obok drogi widoczny jest Kaszubski Park Miniatur, którego motywem przewodnim są kaszubskie budowle wykonane w skali 1:25. Znajdziemy więc tu zarówno latarnie morskie, kartuską kolegiatę, sianowskie sanktuarium, jak i charakterystyczną osadę wsi kaszubskiej. W parku ponadto zobaczyć można obiekty z innych części Polski oraz świata, np. Statuę Wolności z Nowego Jorku, Krzywą Wieżę z Pizy czy też pomnik Chrystusa z Rio de Janeiro. Obecnie park posiada 60 makiet a prace nad nowymi modelami wciąż trwają. Szczegóły na www.kaszubskiparkminiatur.pl
Po około dwukilometrowym marszu dochodzimy do miejscowości Mirachowo (kaszub. Mirochòwò) (5,8 km), dużej wsi, będącej dawniej przez 300 lat siedzibą starostwa oraz polskiego sędziego królewskiego. 
Opuszczamy Mirachowo drogą gminną do Strzepcza. Początkowo wzdłuż niewielkiego strumyka, a następnie wśród pól dochodzi ona do Nowej Huty (kaszub. Nowô Hëta) (8,3 km). Ta niewielka osada rozłożyła się na krawędzi pradoliny Łeby, a jej geneza najprawdopodobniej jest identyczna ze wspomnianymi już Pomianowską Hutą i Sianowską Hutą. Tutaj w 1916 r. urodził się profesor Gerard Labuda, wybitny historyk i pomorzoznawca, były rektor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Droga prowadzi dalej prosto, a następnie w lewo, początkowo asfaltem, a następnie drogą gruntową, utwardzoną, przez Głodnicę (13,8 km), Kobylasz (kaszub. Kòbëlôsz) (15,2 km) do zabudowań Linii (kaszub. Lëniô) (17,2 km). Z Linii wychodzimy drogą powiatową w kierunku Lęborka. Po minięciu przejazdu kolejowego (18,8 km) kierujemy się prosto pośród pól aż do Zakrzewa (22,7 km), gdzie na głównym skrzyżowaniu skręcamy w prawo. W otoczeniu łagodnych wzgórz polodowcowych otwartym terenem dochodzimy do Popowa (24,3 km). Trasa wiedzie nas następnie przez Dziechno (26,5 km), obok leśniczówki Czech i przez zwarty obszar leśny. Na skrzyżowaniu śródleśnych traktów (29,6 km) skręcamy w lewo i po kilkuset metrach po prawej stronie mijamy teren lęborskiego cmentarza (31,9 km).
Do Lęborka wchodzimy ulicą Kaszubską, obok kościoła parafialnego pw. św. Maksymiliana Kolbego (32,3 km), następnie ul. Bolesława Krzywoustego przez rondo Jana Pawła II, Zwycięstwa, Staromiejską i most nad rzeką Łebą do głównego placu miasta – placu Pokoju (35,4 km). Stąd już niecałe 200 m ulicą Franciszkańską docieramy do sanktuarium św. Jakuba Apostoła (35,6 km).
 
PRZYSTANKI NA TRASIE
 
Staniszewskie Błota
Największe torfowisko na Pojezierzu Kaszubskim i jednocześnie najgłębsze w województwie pomorskim złoże torfu. Jego miąższość miejscami znacznie przekracza 10 m. Ze względu na wielkość i charakter złoża rezerwat stanowi bardzo wartościowy obiekt, obejmujący obszar około 7 tys. ha Lasów Mirachowskich.
 
Linia
Duża wieś gminna położona w powiecie wejherowskim zlokalizowana jest na północnym skłonie Pojezierza Kaszubskiego. Okolice nie są już tak silnie urozmaicone, jak tereny położone zaledwie kilka kilometrów na południe. W krajobrazie wsi dominuje murowany kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa, który stoi w tym miejscu od lat 20. XX w. Początkowo z tzw. muru pruskiego, został gruntownie przebudowany i rozbudowany w latach 70. ostatniego stulecia.
 
Mirachowo
Ta obecnie spokojna wieś zachwyca malowniczym położeniem u wschodnich brzegów zanikającego już Jeziora Mirachowskiego, w otoczeniu rozległych terenów leśnych, tzw. Lasów Mirachowskich. Osada istniała już za czasów książąt pomorskich (XI/XII w.), kiedy to należała do kasztelanii w Chmielnie. Znaczny rozwój nastąpił za panowania Krzyżaków (od XIV w.), którzy przenieśli do Mirachowa siedzibę urzędu i wybudowali drewniany dwór. W połowie XV w. wieś powróciła pod zwierzchnictwo polskiego króla i na300 lat stała się siedzibą polskiego starosty, sędziego królewskiego, a także miejscem zgromadzeń lokalnych sejmików.
Niestety Mirachowo zostało doszczętnie spalone podczas potopu szwedzkiego i od końca XIX w. w zasadzie straciło swoje znaczenie.
 
W Mirachowie na uwagę zasługują:
 
• XIX-wieczny neogotycki kościół parafialny pw. św. Jana Chrzciciela;
barokowa kapliczka Matki Boskiej Nieustającej Pomocy wybudowana w 1740 r., w której podziemiach przez pewien czas mieścił się areszt;
XVIII-wieczny dworek częściowo murowany, a częściowo drewniany, w którym niegdyś mieściła się siedziba starosty mirachowskiego.
 
 
 
 

 

 

Uwagi oraz sugestie

DO GÓRY