Etap 21 Łebień - Łeba

Łebień (0,0 km) – Lędziechowo (2,3 km) – Gęś (4,8 km) – Wicko (10,6 km) – Charbrowo (13,2 km) – Łebieniec (18,4 km) – Nowęcin (24,5 km) – Łeba (27,3 km) 
 
PAŃSTWO: Polska  
WOJEWÓDZTWO: pomorskie                
POWIAT: lęborski    
DIECEZJA: pelplińska
 
Kiedy Cię wzywam, odpowiedz mi, Boże, co 
sprawiedliwość mi wymierzasz. Tyś mnie 
wydźwignął z utrapienia – zmiłuj się nade mną
i wysłuchaj moją modlitwę! (Ps 4,2)
 
Pomorska Droga Świętego Jakuba po raz kolejny dociera do wybrzeży Bałtyku. Trasa z Łebienia w kierunku Łeby jest jednocześnie szlakiem pielgrzymim pomiędzy dwiema świątyniami św. Jakuba – sanktuarium w Lęborku oraz kościołem w Łebie. Jest również przedłużeniem posiadających długą tradycję tras pątniczych tzw. Świętych Gór Pomorza.
 
TRASA
 
Z Łebienia (0,0 km) wychodzimy drogą powiatową w kierunku Lędziechowa (2,3 km), niewielkiej osady przy linii kolejowej Lębork – Łeba, a następnie częściowo polną drogą do Gęsi (4,8 km).
Po wyjściu z Gęsi mijamy skrzyżowanie szlaków czarnego i zielonego oraz miejsce pamięci dawnego obozu ewakuacyjnego (7,0 km). Na rozwidleniu dróg, przed niewielkim kanałem, skręcamy w prawo i polami, miejscami wzdłuż niewielkich zbiorowisk leśnych, docieramy do zabudowań miejscowości Wicko (kaszub. Wickò) (10,6 km). W centrum wsi warto zwrócić uwagę na duży głaz narzutowy z wyrytym krzyżem. To dawny głaz graniczny z XIV w. pomiędzy ziemiami zakonu krzyżackiego a Królestwem Polskim i Księstwem Pomorskim.
Droga św. Jakuba prowadzi nas jednak dalej wzdłuż szosy wojewódzkiej nr 214 i po kilometrze wchodzi do małej wsi Charbrowo (kaszub. Charbrowò) (13,2 km). Zaraz na początku wsi na niewielkim wzgórzu wznosi się XVII-wieczny kościółek wiejski pw. Św. Józefa Oblubieńca NMP, a za nim barokowy dwór rodu von Somnitz, dawnych właścicieli ziemskich na tym terenie.
Wędrujemy dalej na północ, początkowo drogą wojewódzką nr 214, a następnie na rozwidleniu dróg (15,0 km) schodzimy w drogę polną i wzdłuż linii średniego napięcia przez las i przejazd kolejowy kierujemy się do Łebieńca (kaszub. Lëbińc) (18,4 km). Tutaj po minięciu kościoła filialnego pw. św. Eugeniusza de Mazenoda (19,5 km) kierujemy się dalej wzdłuż drogi do skrzyżowania przez Szczenurze (20,5 km), gdzie skręcamy w drogę powiatową do Łeby. Szlakiem (wspólnym z zielonym szlakiem PTTK) wśród pól docieramy do osady Nowęcin (kaszub. Nowi Dwór) (24,5 km), pełniącej funkcje przedmieść oddalonej o około 3 km na zachód Łeby. Przy pałacu w Nowęcinie idziemy główną drogą obok największego w Polsce Parku Dinozaurów („Łebapark” – www.lebapark.pl) ul. Łebską do ronda, na którym skręcamy w prawo i po kilkuset metrach aleją Świętego Jakuba dochodzimy do nowoczesnej bryły kościoła św. Jakuba Apostoła w Łebie (27,3 km).
 
PRZYSTANKI NA TRASIE
 
Gęś
W tej niewielkiej wsi w czasie II wojny światowej znajdował się podobóz ewakuacyjny obozu koncentracyjnego Stutthof. Znaleziono tutaj ciała 162 więźniów, których prochy przeniesiono na cmentarz w Krępie Kaszubskiej. W miejscu byłego obozu w Gęsi odsłonięto pomnik pamięci ofiar tzw. marszu śmierci, ciężkiej wędrówki ewakuacyjnej przy zbliżającym się froncie Armii Czerwonej. 
 
Nowęcin
Wieś została założona już w XIV w. przez wielkiego mistrza krzyżackiego, który podarował okolice rodzinie Wejherów. Po wojnie z zakonem swoją siedzibę przeniósł tu starosta słupski i wybudował zamek otoczony wałem ziemnym oraz fosą.
Od kiedy w połowie XVIII w. majątek został sprzedany, bardzo często zmieniał właścicieli. Były nimi najczęściej znamienite rody szlacheckie, jak: von Somnitzowie, Schrederowie, von Pawelowie, Kramerowie, Strautzowie czy ostatecznie aż do końca II wojny światowej –Romplerowie. Dzisiejszy wygląd zamek zawdzięcza gruntownej przebudowie na przełomie XIX i XX w. i zamianie zamku w klasyczny pałac rezydencjonalny. Przebudowano wówczas gotyckie mury poprzez dobudowanie kaplicy i charakterystycznej wieży. Przekształceniu uległy także wnętrza pałacu i jego bezpośrednie otoczenie. Do dziś zachowały się ślady wałów i fos. Obecnie mieści się tu hotel z restauracją.
 
Jeziora Łebsko i Sarbsko
Dwa największe pod względem powierzchni jeziora przybrzeżne w Polsce (Łebsko o powierzchni 71 km2 jest trzecim w kraju). Wbrew wielu poglądom nigdy nie stanowiły zatoki morskiej, a ich powstanie wiąże się z zalaniem nadmorskich łąk na skutek podniesienia się poziomu morza i wód gruntowych. Dzięki takiej genezie są to zbiorniki płytkie o średniej głębokości nie przekraczającej 5 m. Ze względu na bliskość morza obydwa jeziora posiadają lekko słonawą wodę.
 
 
 
 

 

 

Uwagi oraz sugestie

DO GÓRY